Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dracula. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dracula. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 16 lutego 2016

Pakuj czosnek, krucyfiks i hostię, żeby zmierzyć się z 'Draculą' Brama Stokera

Dzisiaj obiecana kilka dni temu recenzja jednego z klasyków, znajdującego się na liście stu tytułów BBC, które każdy powinien przeczytać. Moja opinia jest oczywiście amatorska, brak mi wiedzy i wykształcenia filologicznego, toteż nie spodziewajcie się jakiejś wnikliwej analizy. Mam jednak nadzieję, że Was zainteresuje.

*Dracula*
Bram Stoker

*Język oryginalny:* angielski
*Tytuł oryginału:* Dracula
*Tłumacz:* Marek Król
*Kategoria:* literatura piękna
*Gatunek:* horror
*Forma:* powieść
*Rok pierwszego wydania:* 1897
*Liczba stron:* 363
*Wydawnictwo:* Zielona Sowa

"Człowiek niekiedy więcej może się nauczyć od wariata, niż od mędrców."
*Krótko o fabule:*
 Jonathan Harker to młody prawnik, który przybywa do Transylwanii, aby poprowadzić sprawę kupna posiadłości w Londynie przez hrabiego Dracula. Po drodze mija ludzi, którzy na wieść gdzie się wybiera życzą mu bożego błogosławieństwa i żegnają się znakiem krzyża. Jonathan nie rozumie ich zachowania, a poznanie hrabiego utwierdza go w przekonaniu, że to elegancki i uprzejmy gospodarz. Po jakimś czasie zaczyna jednak zauważać dziwne rzeczy, które dzieją się w zamku...

*Moja ocena:*
Dracula to powieść, którą miałam w planach przeczytać już dawno temu, bo znajomi wciąż mi o niej przypominali i polecali.
Bram Stoker był irlandzkim pisarzem, pracował jako dziennikarz, sekretarz aktora Irvinga oraz administrator Lyceum Theatre w Londynie. Tworzył utwory fantastyczne, erotyczne, a także bajki dla dzieci, jednak wciąż kojarzony jest z historii o hrabim Dracula.
Przyznam, że już od początku zostałam zaskoczona. Okazało się, że jest to powieść epistolarna, czyli nie mamy tutaj typowej narracji, a historia przedstawiona jest za pomocą listów, notatek, wpisów z dziennika czy telegramów. Nie spotykam się często z tego typu rozwiązaniem, ale zawsze podziwiałam autorów za wybór tak ciężkiej formy, a Bram Stoker poradził sobie z nią wręcz zabójczo dobrze! 
Specjalnie nie oglądałam ekranizacji Coppoli, żeby nie zepsuć sobie przyjemności z czytania. Zaskoczyłam się więc kiedy fabuła zaczęła mi przypominać o innym filmie, mianowicie parodii Mela Brooksa, którą jako nastolatka lubiłam oglądać (sic!). I niestety, okazała się dość wierna oryginałowi (oczywiście pomijając jej prześmiewczą naturę). Trochę mnie to bolało, bo czasami zamiast przerażającego hrabi widziałam Nielsena, co potrafiło zniszczyć zbudowane napięcie. 
Zamek w Transylwanii - źródło
Byłam zaskoczona jak dobrze bawiłam się podczas lektury, która składała się z zapisków bohaterów. Na szczęście autor nie skupił się za bardzo na ich uczuciach, każdy z nich prowadził swój dziennik rzetelnie, bez zbędnych dłużyzn, a często z ciekawie budowanym napięciem. Były postacie, które poznałam lepiej, były takie które zostały przedstawione mniej dokładnie. Na pewno wyczuwalny jest wpływ lat, w których autor tworzył tę powieść - panowie są tutaj siłą napędową, to typowi karierowicze, a kobiety jako delikatne mimozy zajmują się szukaniem dla siebie dobrej partii, a ponadto często mdleją z wrażenia. Pomimo tego, miło było poczytać o staraniach pani Miny w dorównaniu partnerowi, czym zasłużyła sobie na szacunek w gronie mężczyzn. Moim ulubieńcem został doktor Van Helsing, pewnie dlatego że bez niego wszyscy mieliby przechlapane (może nawet własną krwią). 
W powieści co jakiś czas zmieniają się okoliczności, w których znajduje się czytelnik. Stoker nie ogranicza się do zamku w Transylwanii, a umożliwia nam poznanie XIX-wiecznego Londynu, panujących tam zwyczajów i mentalności ludzkiej. Podobało mi się jak na kartach pojawiały się postacie, które później odgrywały ważną rolę, a każda z nich była jakoś powiązana z bohaterem, którego już znaliśmy. Wyszło zgrabnie, a zachowanie poszczególnych postaci zawsze było zgodne z jej wykreowanym charakterem. Zresztą, sama też pewnie długo nie wierzyłabym w istnienie wampirów, tutaj plus za wiarygodność. W pewnym momencie odwiedzamy szpital psychiatryczny, gdzie pojawia się kolejny ciekawy wątek, czyli przypadek Renfielda. Długo nie mogłam rozgryźć kim jest ten człowiek i z niecierpliwością czekałam na następne notatki doktora Sewarda.
Stoker był jednym z pierwszych autorów podejmujących temat wampiryzmu i to on został prekursorem w tej dziedzinie. Żeby Draculę odstraszyć potrzebujemy czosnku, krucyfiksu bądź hostii (a najlepiej wszystkiego po trochu), a żeby takiego żywego trupa wykończyć wbijamy kołek w serce i odcinamy głowę. Współcześnie temat wampiryzmu znowu jest modny, ale z cech hrabi pozostały chyba tylko ostre zęby i blada cera, a cały folklor i kultura pogranicza słowiańsko-rumuńskiego zostały odsunięte w niepamięć. Dlatego warto cofnąć się w czasie i zobaczyć skąd autorzy czerpali swoje inspiracje w kreowaniu postaci.
W pewnym momencie zaczęłam odczuwać, że ta powieść została napisana głównie dla uciechy gawiedzi i trochę zaczęło brakować mi podjęcia ryzyka (na pewno miałam nadzieję na bardziej zaskakujące/spektakularne zakończenie). Jednak u schyłku XIX wieku czytelnicy potrzebowali czytać o typowej walce dobra ze złem, zapewne dlatego Stoker tak pokierował akcją.
Historia hrabi Dracula to zdecydowanie powieść, którą każdy fan horroru powinien przeczytać. Oprócz wspaniale wykreowanej postaci wampira znajdziemy tutaj plastyczne opisy życia w XIX wieku, ciekawych bohaterów i dowiemy się jak skutecznie wykończyć żywe trupy. I pamiętajcie, żeby wystrzegać się nietoperzy, wilków i mgły!

Moja ocena: 8/10

Wyzwania:

http://bohater-fikcyjny.blogspot.com/2015/12/31-wyzwanie-czytelnicze-2016-konkurs.html








piątek, 5 lutego 2016

#72 Klasyka literatury - jeśli nie wiesz od czego zacząć

W blogosferze kulturowej/książkowej działam już od ponad roku i wciąż zadziwia mnie ilość recenzji książek, które można nazwać klasyką. Jak najbardziej rozumiem to, że interesują nas nowości. Kiedy pojawia się zachwalana na zagranicznych stronach książka bądź nasz ulubiony autor wydał kolejną powieść, oczywiście chcemy ją mieć. Jednak wielu z nas prawie w ogóle nie czyta klasyki, a mamy czego żałować.

Rita Hayworth (źródło)
Na początku zastanówmy się czym w ogóle jest klasyka. Według Słownika Języka Polskiego: "klasyka - dzieła sztuki i literatury z różnych okresów historycznych i stylów uznane za doskonałe".
 Powiem szczerze, że laicy, tacy jak ja, mogliby mieć problem w połapaniu się, którą książkę za taką można uznać. Na szczęście żyjemy w XXI wieku i dzięki dostępowi do Internetu z łatwością możemy znaleźć propozycje klasyków do przeczytania. Większość z nas kojarzy różnego rodzaju listy, takie jak lista 100 książek BBC, które pomagają nam w poszukiwaniach. Ja postaram się polecić kilka książek, które spodobają się osobom, które chciałyby zacząć przygodę z literaturą klasyczną.

1. Dziwne losy Jane Eyre - Charlotte Brontë
 Lubisz literaturę kobiecą? Twoje serce mocniej bije podczas czytania scen romantycznych? Masz mnóstwo książkowych narzeczonych? Jeżeli tak, to ta książka będzie dla Ciebie!
Ta wiktoriańska powieść przedstawia historię Jane Eyre, dziewczyny, której wytrzymałość wiele razy była testowana przez los. Osierocona jako dziecko trafiła pod opiekę ciotki, od której nie doczekała się rodzinnej miłości. Jednak Jane okazuje się silną kobietą, przyjmuje nauki i zostaje guwernantką w posiadłości ekscentrycznego pana Rochestera. 
Ta książka to nie tylko pięknie napisany romans, ale też wciągająca historia kobiety, która zmuszona była żyć w świecie konwenansów. A to wszystko okraszone jest szczyptą tajemniczości i mroku kryjącego się w domu Rochestera.
Gregory Peck (źródło)
2. Zabić drozda - Harper Lee
Ten tytuł na pewno wiele razy rzucał Ci się w oczy i nie bez powodu. Książka Zabić drozda jest tak uniwersalna i ponadczasowa, że wciąż cieszy się dużą popularnością.
Atticus Finch jest adwokatem, który postanawia bronić murzyna, oskarżonego o gwałt na młodej, białej kobiecie. Podjęcie się w tamtych czasach tego zadania było zaskakującym czynem - rasizm był niemal uważany za normalną cechę zdrowego człowieka.
Temat wydaje się bardzo trudny, jednak dodając do tego fakt, że w głównych rolach poznamy dwójkę rozbrykanych dzieciaków, których trudno nie polubić, lektura staje się lekkostrawna. Ujęcie problemu od strony dzieci, które mają jeszcze nieskażone przez społeczeństwo umysły okazało się strzałem w dziesiątkę i Zabić drozda pozostaje jednym z moich ulubionych klasyków.

3. Autostopem przez Galaktykę - Douglas Adams
Zapewne wiele razy spotkaliście się ze stwierdzeniem, że klasyka jest po prostu nudna. Nic bardziej mylnego! Wśród pozycji klasycznych możemy się bowiem spotkać z bardzo specyficznym humorem.
Artur Dent nienawidzi czwartków i to w ten dzień go poznajemy. Bardzo szybko zaczynamy rozumieć awersję bohatera - przez kilkanaście stron dowiaduje się, że firma budowlana ma pozwolenie na zniszczenie jego domu, jego przyjaciel, Ford Perfect jest kosmitą, no i Ziemia jest akurat na trasie galaktycznej autostrady i za niedługo nic z niej nie zostanie.
Co prawda, nie jest to może typ humoru, który podpasuje każdemu, ale ja bawiłam się przy lekturze tak przednio jak rzadko mi się to zdarza! Akcja pędzi do przodu, zaskakująca sytuacja goni zaskakującą sytuację, a do tego wiele prześmiewczych wątków związanych z funkcjonowaniem naszej planety i jej mieszkańców. Nic, tylko czytać i się śmiać!
Marilyn Monroe (źródło)
4. Władca Pierścieni - J. R. R. Tolkien
Wydaje mi się, że klasyka fantastyki ma się lepiej niż jakakolwiek inna. Zapewne mają w tym udział cudowne ekranizacje Petera Jacksona. 
W zamierzchłych czasach kowale elfów wykuły Pierścienie Mocy, którymi miał rządzić ten jeden, wykuty przez Saurona w Mordorze. Jednak przez zbieg okoliczności ten cenny przedmiot trafia w ręce niepozornego hobbita - Froda Bagginsa, który musi zanieść Pierścień do Krainy Cienia i tam go zniszczyć.
Każdy z nas oczywiście kojarzy tę historię i chyba nie znam żadnego fana fantastyki, który twierdzi, że proza Tolkiena jest słaba. Co prawda, sama pierwsze podejście robiłam po skończeniu podstawówki i wtedy absolutnie mnie nie zainteresowała. Jednak już w liceum rozkoszowałam się cudowną wyobraźnią autora. Jest to trylogia bardzo złożona, ale za to przedstawiająca kunszt Tolkiena i przede wszystkim we Władcy Pierścieni jest wszystko to, co najbardziej kochamy w fantastyce. Mamy walkę ze złem, mamy postacie rozdarte między postępowaniem słusznie a wybraniem łatwiejszej ścieżki, mamy wątki miłosne i widowiskowe walki. A do tego bohaterowie są tak różnorodni, że każdy znajdzie kogoś, komu będzie kibicował.

5. Dracula - Bram Stoker
Jeśli jesteście fanami opowieści z dreszczykiem to powinniście być zachwyceni tą powieścią grozy.
To historia, która rozpoczyna się od przyjazdu Jonathana Harkera do Transylwanii, gdzie ma omówić kupno posiadłości w Londynie z hrabią Dracula. Okazuje się jednak, że jego klient nie jest zwykłym człowiekiem...
Wszyscy chyba znamy postać hrabiego Draculi, jednak niewielu z nas pewnie czytało pierwowzór. Ja długo nie byłam zainteresowana tą powieścią jednak ostatnio znajomy powiedział, że po prostu muszę to przeczytać. I jestem w trakcie - przyznam szczerze, że to naprawdę świetnie napisana, trzymająca w napięciu książka, którą każdy fan thrillerów czy horrorów powinien przeczytać! Więcej na jej temat powinno pojawić się na dniach, na blogu.

Jest jeszcze wiele klasyków wartych polecenia, ale mam nadzieję, że te kilka tytułów wzbudziło Wasze zainteresowanie. Te, o których nie wspomniałam, a uwielbiam to m.in. Przeminęło z wiatrem Margaret Mitchell (recenzja), Rok 1984 George'a Orwella (recenzja) czy Wyznania Gejszy Arthura Goldena (recenzja).

A Wy, czytacie klasykę? Może macie propozycje tytułów, które dorzucilibyście do mojej listy?

Szukaj w tym blogu

Szablon dla Bloggera stworzony przez Blokotka