*Eleonora i Park*
Rowell Rainbow*Język oryginalny:* angielski
*Tytuł oryginału:* Eleanor & Park
*Tłumacz:* Magdalena Zielińska
*Kategoria:* literatura piękna
*Gatunek:* dziecięca, młodzieżowa
*Forma:* powieść
*Rok pierwszego wydania:* 2012
*Liczba stron:* (w moim wydaniu) 358
*Wydawnictwo:* Moondrive
"Uratowałeś mi życie - próbowała powiedzieć. - Nie na zawsze, nie na dobre. Prawdopodobnie tylko na jakiś czas. Ale uratowałeś mi życie i od teraz jestem twoja. Ta ja, którą jestem teraz, jest twoja. Na zawsze."
*Krótko o fabule:*
"Eleonora… Nie sposób jej nie zauważyć: rude włosy, dziwne ciuchy. Czyta mu przez ramię. Uważa Romea i Julię za bogate dzieciaki, które dostawały wszystko, co chciały. Najbardziej nie lubi weekendów, bo spędza je bez niego.
Park… Dobrze mu w czerni. Denerwuje się, gdy musi prowadzić samochód w obecności taty. Uwielbia imię Eleonory i nie skróciłby go ani o sylabę. Wie, która piosenka jej się spodoba, zanim ona zacznie jej słuchać. Śmieje się z jej dowcipów, zanim ona dotrze do puenty.
Oto tocząca się w ciągu jednego roku szkolnego opowieść o dwojgu szesnastolatkach urodzonych pod nieszczęśliwą gwiazdą – dość mądrych, by zdawać sobie sprawę, że pierwszej miłości prawie nigdy nie udaje się przetrwać, ale na tyle odważnych i zdesperowanych, by dać jej szansę."
*Moja ocena:*
Na początku muszę wspomnieć o wydaniu. Okładka jest po prostu idealna. Uwielbiam te, w których nie ma żadnych zdjęć, tylko obrazek. I to tak piękny obrazek - nawiązujący do fabuły, nie zdradzający niczego, bardzo graficzny, prosty, ale dodający książce pozytywnego wydźwięku. Naprawdę brawa za wydanie. Co do samej treści - zaczyna się bardzo ciekawie. Mamy dwie barwne główne postaci. Pierwsze spotkanie nie owocuje niczym szczególnym, ale my dobrze wiemy, że coś zaiskrzyć musi. Jednak to co mnie najbardziej zainteresowało to historia rodziny Eleonory. Już od początku wyczuwa się złe wibracje tego domu, wiemy że coś jest tam nie tak. I to na ten wątek zawsze najbardziej czekałam - chciałam się dowiedzieć jak najwięcej o przeszłości Eleonory. A gdy już się dowiedziałam to z wypiekami czytałam o kolejnych starciach z ojczymem.
Jednak głównym wątkiem książki jest relacja między Eleonorą a Parkiem. Całość napisana jest z ich perspektyw. Przyznam, że plusem na pewno jest zbudowanie bohaterów, bo bardzo szybko obdarzyłam ich sympatią. Park to nastolatek, który wciąż poszukuje samego siebie, zamknięty w towarzystwie typowej, amerykańskiej młodzieży boi się być kimś innym. Nie interesują go dziewczyny i imprezy, za to lubi spędzać czas na czytaniu komiksów oraz słuchaniu dobrej muzyki. Pojawienie się Eleonory bardzo go zmienia. To ona pokazuje mu, że nie warto wstydzić się swojej odmienności. Pozytywnie odebrałam również postacie poboczne, wszystkie były wyraźnie zarysowane i interesujące - poczynając od rodzin bohaterów po uczniów szkoły.
Niestety, nie wszystko wydawało mi się takie kolorowe. Moim zdaniem uczucie między Parkiem i Eleonorą rozwinęło się za gwałtownie. Nie uwierzyłam do końca w tę miłość. Niektóre teksty były za urocze, np. "Trzymanie dłoni Eleonory było jak trzymanie motyla. Albo bijącego serca. Jak trzymanie czegoś doskonałego i pełnego życia." Jestem chyba za stara na takie słodkie uczucia.
Ogólnie książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. To szybka lektura, a rozdziały są tak krótkie, że po zakończeniu każdego mówiłam sobie "no dobra, jeszcze jeden". Zakończenie jest oryginalne i zapunktowało u mnie na plus.
Mogę ją szczerze polecić wszystkim nastolatkom, powinno im się spodobać. Osoby starsze również znajdą w niej coś dla siebie, więc warto po nią sięgnąć.
Moja ocena: 6/10

